نمي دونم از كجاي اين دل زخمي بگم....

از اين دلي كه گناهش كودك بودنش است....بي كينه بودنش...بهانه گيري هاي رسوا گرش....

از احساسي بگويم كه روزي شيشه بود اما امروز سنگ شده....

از رويايي بگويم كه حقيقت فاصله ي ان بود....يا از صداي بگويم كه به جرم عشق بايد حبس ابد بكشد......

از رندي عقلم بگويم كه شيشه را سنگ كرد...يا از سادگي احساسم بگويم كه زخم خورده ي هزاران حرف شده.......

هزاران حرف از نگاه غريبه هاي عاشق نما

نمي دونم

اما امروز سوگند ياد مي كنم كه مثل آنها نشوم..........