با اون همه قول و قرارو پيمون كه با من غمزده داشتي رفتي مي خواستي از تنهايي دورم كني اما منو تنها گذاشتي رفتي پس اون همه وعده كه دادي چي شد رفتي و وعد تو وفا نكردي گفتي خدا تورو به من رسونده رفتي و شرمي از خدا نكردي برو ولي هر جا باشي هر جاي اين دنيا باشي يه روزي پيدات ميكنم نگاه تو چشمات مي كنم راز تو رو پيش همه مي گم و رسوات مي كنم برو ولي يادت باشه كه با من از روز اول تو وفا نداشتي گفتي خدا گواهه دوستت دارم تو گفتي اما به خدا نداشتي اون روزا يادت نمياد كه گفتي اگر بري غم واسه من مي مونه يادت بياد گفته بودي بجز تو راز تورو فقط خدا ميدونه

         يه شب بهم گفت اي مهربون

                  من مي مونم تو هم بمون

           گفتش بهم اي با وفا

                      يادت نره اين عهد مون..............!!!!!

 

                                     حالا كجا رفت اون بي وفا.....؟؟؟؟؟؟

 

              فكر كردم!!!!

               با خود انديشيدم اين بار

                            از پشت حصار كدامين نفس

           صدايم را

                           خواهي شنيد.....؟؟؟؟؟؟؟؟

 

من همه دار و ندارم

 

                      همه گل هاي بهارم

 

دل پاك و بي قرارم

 

                           همه را....

                                         همه را......

به نگاه چشم زيباي

                                   تو مي بخشم .....!!!

 

 

اين روزا درد عاشقا فقط غم ند يد نه

                    مشكله بي ستاره ها يكم ستاره چيدنه

                                 اين روزا كار ادما تو انتظار گذاشتنه

                                          ساده ترين بهونشون از هم خبر نداشتنه

                                                     اين روزا سهم عاشفا حسرت و بي وفايي

                                                               جرم تموم عاشقا لذت اشنايي

                                                                           اين روزا عادت گلها مرگ و بهونه كردن

                                                                                    كار چشاي ادما دل و ديوونه كردنه

                                                                                           اين روزا ديگه آدما تو قلب هم جا ندارن

                                                                                                      مردم ديگه تو دلاشون يه قطره دريا ندارن

                                                                                                            خلاصه ي حرف همه پرزدن و نموندنه

اين روزا ديگه ادما تو قلب هم جا ندارن

               مردم ديگه تو دلاشون يه قطره دريا ندارن

                           چرا هر كسي مياد آخر ميشه يه رفتني

                                  چرا تموم چشاي بي قرا دارن ميبارن

                                            چرا بايد دست من از دستاش جدا بشه

                                                     چرا جداي بايد اخر قصه ها بشه

                                                            چقدر سردي وغوغاست بين همه آدما

                                                                       چرا قوي رويا بين همه ادما

                                                                                توي دنياي كه قلبا هر كدوم يه جاي اسيرن

                                                                                         كا ش به فكر اوناي باشيم كه از زندگي سيرن

اونا كه تو فصل آهن تشنه ي يك جرعه يادن كاشكي دست كم نگيريم اينجور ادما زيادن

                نذاريم كه تو چشمشون بشينه دونه ي اشكي

                                                      اونا فانوسنو خاموش اره فانوساي مشكي

 

جنس دلاي ادما اين روزا سخت و سنگيه فقط توي نقاشيا دنيا قشنگو رنگيه

                                         اين روزا اشكاي ما چاره ي بي قراريه تنها پناه آدما عكساي يادگاريه

تو را در آب بايد ديد

                   و....

                             معناي تو را در واژه هاي ناب

 

                                        جهان تار است در چشمي

 

                                                           كه غافل باشد از چشمت

 

                            نگاهت را مگير از من...!!!

 

من كيم     يه دربه در     گمشده ي محله ها        پشت پا خورده ترين      صداي شهربي صدا

از كجا     يه جاي دور      اونجا كه بنبسته نفس      اونجا كه خواب وخيال      زندوني ميشه تو قفس

وسط يه ضربدرم    خونه به دوش و خسته        توي چهارراهي كه        از چهارطرف بنبسته

من كيم     يه بينوا     پر از سوال بي جواب      صدتاجاده رو ديوار         نقاشي كردم توي خواب

ديوارا قايم شدن       اون ور پرده هاي رنگ         عمريه كه دلخوشيم       به اين دروغهاي قشنگ

وسط يه ضربدرم

                    خونه به دوش و خسته

                                       توي چهار راهي كه

                                                     از چهارطرف بنبسته

خود من اينجارو ساختم      ديوارا كار منن      رنگهارو پاك مي كنم      ببين كه نعره مي زنم

خود من ديواراي زندونم رو ساختم      آره     من خودمرو             توي چهارديواري انداختم

من كيم         يه ادم ساده      پر از سوال بي جواب   صدتا جاده رو ديوار     نقاشي كردم توي خواب

ديوارا قايم شدن      اونور پرده هاي رنگ     عمريه كه دلخوشيم    به اين دروغهاي قشنگ

 

 

 

 

 

 

خيال كردم بري مي ري از يادم تو رفتي و نرفت چيزي از يادم

                             تو رفتي تازه عاشقتر شدم من از اوني هم كه بود بدتر شدم من

صبح تا شب اين شده كارم كه واسه ي چشات بي دارم

                             تو خداي عاشقايي تو تموم كس و كارم

 

تو بداد من رسيدي وقتي تنهايمو ديدي

                             تو نذاشتي برم از دست اگه چيزيم هنوز هست

 

نازنينم اميد شيرينم من بجز تو كسي رو نميبينم

 

                          از اون روز كه رفتي يه روز خوش نديدم

 

به جز دستاي گرمت بلا و خوش نديدم

                        زندگي مو به پاي تو دادم اون روزارو نميره از يادم

            نازنينم ......

                                  برس......

                                             به فريادم....!!!!!!